HOŞ GELDİNİZ ALLAH ( C.C) DOSTLARI
• 5/5/2006 - MAHŞER
|

oylamaya katılmak için
"tıklayın"
birbirinden güzel spacelerin yer aldığı bu yarışmada
NUR ALEMİ
(oylama listesindeki isim "saliha" )
İSLAMİ SPACE DALINDA ADAY
NOT: DEVREYE YENİ GİREN SİSTEME GÖRE
OY VEREBİLMEK İÇİN FORUMA ÜYE OLUNMASI GEREKİYOR...
sonuçları görmek için
"tıklayın"

ZİYARETÇİ DEFTERİME NOT BIRAKMAYI UNUTMAYIN!!!
|
|
.
Mahşerinde belirli zamanı var, O'nu takdir eden yüce Allah var. Takdir edilen zamanı gelince, Yüce Allah OL emrini verince, Öncelikle melekler dirilecek, Onlara yeni görev verilecek. Allah, Cebrâil'e emir verecek, "Habibim Muhammed'e git!" diyecek. "Sakın korkmasın! Sûr üfürülünce, Üzülmesin ümmetin görmeyince". Cebrâil gidip dünyaya bakacak, Farklı dünya ile karşılaşacak. Ah! Ne Medine var, ne Uhud Dağı, Ne Mekke, Kâbe var, ne de Nur Dağı. Yeryüzü harab olmuş, tek canlı yok, Mescid yok, Mihrab yok, namaz kılan yok. Dünyaya hüzün çökmüş, her şey mahzun, Yer mahzun, gök mahzun, melekler mahzun. Cebrâil de, mahzun mahzun beklerken, "Muhammedim kalksa da, görsem" derken. Allah, İsrâfil'e emir verecek, İsrâfil derhal Sûr'a üfürecek. İsrâfil tekrar Sûr'a üfürünce, Kabirler sarsılıp, alt üst gelince, Atomlar birbirine karışacak,
Bedensel yapılar tamam olacak. Berzahta bekleyen Ruhlar koşacak, Her biri kendi bedenin bulacak. Kabirden kalkış çok âni olacak, İnsanlar çılgın gibi fırlayacak. "Kabrimizden kim kaldırdı?" diyecek, İster istemez Mahşer'e gidecek. Kabirden kalkış çok farklı olacak, İnancına göre sıfat alacak. Kimi yürürken, kimi sürünecek, Kimi nurlu, kimi kara olacak..
Mahşer yeri bu dünyada olacak, Tüm canlılar orada toplanacak. Güneş, dünyaya çok yakın olacak, Cehennemî bir sıcaklık olacak. Mahşerde sürekli gündüz olacak, Bir günü tam elli bin yıl olacak. Beyin kaynayıp, ciğerler yanacak, İnsanlardan korkunç terler akacak. İnsan, hayvan bir arada olacak, Cinler, şeytanlar da orda olacak. Melekler saf saf halka olacak, Mahşer yerini çembere alacak. Aşırı korkunç izdiham olacak, Çıplak bedenler birbirin yakacak. Cehennem Mahşer'e getirilecek, "İşte! Cehennem budur" denilecek. Cehennem öfkesinden patlayacak, Ateşini etrafına saçacak. Nefsi nefsi korkunç bir an olacak, Ana-baba yavrusundan kaçacak. Günah işleyen çok pişman olacak, Kahrından ellerini ısıracak. Ciğeri yanacak, dili sarkacak, Bir damla suya hasret kalacak
Sonra amel defteri dağılacak, Gökten kar tanesi gibi yağacak. O an heyecan doruğa çıkacak, Herkes yaptığını orda bulacak. Kimine sağ yanından verilecek, İşte onlar, Cennet ehli olacak. Kimine sol yanından verilecek, Onlar da Cehennem ehli olacak. Allah'a, âhirete inananlar, Namazlarını düzenli kılanlar, Tesettür emrine bağlı olanlar, İlâhi emri tam uygulayanlar, Bunların sağ eline verilecek, Melekler onları tebrik edecek. Yüzleri gülecek, sevinecekler, "Bakın bakın!" diye gösterecekler. Korkuları, kuşkuları gidecek, Dostları onlara gıpta edecek, Arş'ın gölgesinde dinlenecekler, Havz'ı Kevser suyundan içecekler, Melekler onlara müjde verecek, "Sizlere korku, hüzün yok" diyecek. Ya Din'e, Kur'an'a karşı olanlar, Sapıtıp, taşa puta tapanlar, Çağdaşlığı hayasızlık sananlar, Genç kızın örtüsüyle oynayanlar, Bunların sol eline verilecek, O anda tüm ümitleri sönecek. Çılgın gibi sağa sola bakacak, Kahrından ellerin ısıracak. "Ah! Kabrimde toprak olup, kalsaydım, Şu an Mahşer yerinde olmasaydım". Ağlayıp pek çok ah vahlar edecek, Seller gibi gözyaşları dökecek. Melekler acıyarak seyredecek, "Dünyada ağlasaydın ya!" diyecek..
Ardından sorgulama başlayacak, Adâlet Mîzan'ları kurulacak. Mîzan'da sevap-günah tartılacak, İlk sorgulama imândan olacak. İnançsız, sapık görüşlü olanlar, Taşa puta tapan müşrik olanlar, İslâm'a, Kur'an'a karşı olanlar, Mü'minlere baskı zulüm yapanlar, İlk sorgulamada elenecekler, Zebâniye teslim edilecekler. Ayağında zincir, boynunda demir, Allah, Zebâniye verecek emir. "Atın atın! Cehennem'e bunları, Gazabım, ateşim yaksın bunları!". "Dinim İslâm! Rabbim Allah! " diyenler, Allah'ın emrine boyun eğenler, İlk sorgulamada elenmeyecek, Namaz'ın sorgusuna geçilecek. Namaz'ın sorgusu çetin olacak, Tüm ayrıntılar ortaya konacak. Tam erginlik çağından başlanacak, Her vakitten tek tek sorgulanacak. Eğer bir vakti kazaya kaldıysa, Sonra onun kazasın kılmadıysa, Mîzan başında çok terler dökecek! Bilmem hesabını nasıl verecek? Kılınan ve kabul olan namazlar, Mîzan'ın sağına konulacaklar. Kılınmayanlar sola konulacak, Günahı aşırı korkunç olacak. Namaz, Mîzan'da etkili olacak, Çünkü sevabı çok fazla olacak. Beş vaktini düzenli kılanların, Kaza borcunu tamamlayanların, Sorgulamaları kolay geçecek, Kılmayanlar onlara imrenecek. Diğer farzlardan da sorgulanınca, Oruç, zekât ve hac tamamlanınca, Sonra sıra haramlara gelecek, El, ayak, deri tanıklık edecek. Bu dünyada açık saçık gezenler, Allah'ın emrine isyan edenler, Bilmem ki nasıl hesap verecekler! Ah! Dünyada bunları düşünseler! İçki içen, yetim malı yiyenler, Faiz, rüşvet, haramla geçinenler, Kumar oynayan, yalan söyleyenler, Gıybet eden, yalan yemin edenler, Kul hakkından da tek tek sorulacak, Mazlum, zâlimden hakkını alacak. Ana, baba, evlât, komşu hakları, Karı koca, yetimlerin hakları, Vuran, kıran, sözlü hakaret eden, Mazlum'a, garibe işkence eden, Haklar, sevap olarak verilecek, Hiç kimse hakkını af etmeyecek!... Zâlimin sevabı yetersiz ise, Ya da hiç sevap işlememiş ise, Mazlumum günahından yüklenecek,
Çift günahla Cehennem'e gidecek!.. Sevap ve günah tartıldıktan sonra, Haklılar, hakkını aldıktan sonra, Mü'mine Cennet yolu açılacak,
Çekilen tüm çileler son bulacak!..
|
yazı için "firdevsi ala" ya çok teşekkür ederim
•вαzı мєℓєкℓєяιи νє яυнαиιℓєяιи яυнυиυz∂αи çıкαи
ιçтєи αиℓαмℓαя∂αи уαяαтıℓ∂ığıиı вιℓιуσямυу∂υиυz؟
•ιℓαнι ѕєνgιує кανυşмυş ιиѕαиℓαя кєи∂ιℓєяιиι fєℓαкєтє ѕüяüкℓєує¢єк
вαşαяıℓαя∂αи мαняυм вıяαкıℓıяℓαя
•ιиѕαи уαℓαи ѕöуℓє∂ιğι zαмαи мєу∂αиα gєℓєи мαиєνι кσкυ∂αи ∂σℓαуı мєℓєкℓєя кєи∂ιѕιи∂єи вιя мιℓ(уα ∂α 1,5 км) υzαкℓαşıяℓαя.(н.ş.)
_İSTEMENİN ESRARI_
MUHAMMED BOZDAĞ IN KİTABINDAN

| |
|
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
• 5/5/2006 - BAŞ ÖRTÜSÜ
|
|
|


NOT: BU YAZIYLA TEVAFUKEN KARŞILAŞTIM
ÇOK HOŞUMA GİTTİ
BU KADAR UZUN OLMASINA RAĞMEN SİZLERLE DE PAYLAŞMADAN DURAMADIM...
Ben, seni aramak ve bulmak için düştüm yollara... "Aramakla bulunmaz..."diyen söze aldanmadım. Bakmadım sözün bu yanına.... Susuzluğumu hissediyorsam bana değildi bu söz. Zîra devamında "Bulanlar; ancak arayanlardır..." ümidini fısıldayan bir ses vardı. Ve ben o sese uyup düştüm yollara... Çünkü içimdeki bu hasret ateşini sen yaktın. Bu çağıltılı "ara ve bul" sesi senden geliyordu... Bu senin çağrındı. Nasıl dururdum zincirlerimle... Nasıl beklerdim hapishanemde... Kırdım zincirlerimi, yıktım duvarlarımı... Düştüm yola... Artık bir yolcuyum ben de... Ezelle ebed arasında yoldayım şimdi. Seni arıyorum ama bilirim ki yoldaşım da yine sensin. Çünkü sen olmasan ne yol olurdu ne yolcu.
Ne kadar yol yürüsem önüm kapı ardım kapıydı... Seslenişim sanaydı bu yüzden: "Aç kapını ben geldim!" diye... Seni bulduğum, bildiğim her yerde, her nesnede rengin vardı, kokun, sesin. Ama hiç biri sen değildin. O yüzden baygın kokularıyla sermest olsam da gülün bir bir solup düştü yaprakları... Hangi suyu içsem daha da susadım. Hangi ekmeği yesem daha da acıktım. Hangi Züleyhâ'nın vuslat kapısında bulsam kendimi, bir hiçlik kuyusuna düştüm. Düştüm dünya gayyasına, düştüm. Düşmeyen kalkmaz, yitirmeyen aramaz ki... Düştüm, kalkacağım, yitirdim arayıp bulacağım.
Başı dumanlı dağlara düşüyor yolum, denize koşan sulara... Toprakla buluşan yağmura... Açan çiçeğe, uçan kelebeğe... Seni soruyorum. "Daha git..." diyorlar... Gidiyorum vadiler aşıyorum, yanardağlar gibi kalbimin ateşini salıyorum her yere... Haramiler çıkıyor önüme..."Dur, bekle..."diyorlar. Ama ben, akan sulara, yıldızlara bakıp "Ötesi... ötesi..."diyorum. Yürüyorum. Ne ten, ne can, ne yâr ne yâran.. .Geçiyorum hepsini... Ne şiir kurtarıyor beni ne söz... Adım ne, kimim ben, kadehimde ne var? Yoldayım ama illerim hani? Bunu da sen biliyorsun ancak. Biliyor ve çağırıyorsun kendine. Ama ne kadar gitsem, yol uzuyor, kısalmıyor.
Ben bu dert ile kime yanayım. Kime anlatayım sabahtan akşama senin için koştuğumu... Senden gelip sana gittiğimi... Akşam heybetinle kendimden geçip sabah merhametinle kendime geldiğimi.. .Ey kırık gönlün dermanı, ey Mecnun'un Leylâ'sı...Zebur okuyup Davut oldum, İncil okuyup İsa oldum. Yeryüzüne indim. Gökyüzüne ağdım. Çöl gecelerinde Medineli kızlarla şarkılar söyledim sevgilinin aşkına... Artık göster kendini de yeniden bir fidan gibi dikileyim toprağına... Çünkü derdim var, şifa senden, yol senin. Sen izin vermezsen yürüyemem. Yorgun düşüyor bedenim, güç ver. İçimin pencerelerini aç... Ne dünya kalsın ne ukbâ... Ezel günündeki nidanla beni bir daha çağır. Çünkü sultan sensin, devlet senin, izzet senin. Bak, yağmaya verdim cihanı... Tek yolunda yürüyeyim diye... Çünkü yol da senin, yolcu da... Renkten renge giriyorsun, bir sırrını çözemeden başka bir tecellinle kamaştırıyorsun gözlerimi... Aciz olan benim, kudretli olan sen...
Öyleyse tut ellerimden. Kapat gözlerimi... Kapat ki açtığımda seni göreyim. Kesreti geçip vahdete ereyim. Bir çift yeşil göze mahkûm etme beni... Yasemin kokulu bir bahçeye.. .Ne geçmişe ne bugüne ne geleceğe...Rahmet ki bitsin bu mahmur gece...Ben sabahına uyanayım.
Dağlar aşıyorum, kartallarla söyleşiyorum. Söz bitiyor, sen kalıyorsun. Denizler geçiyorum, beyaz köpüklü dalgalarla kıyılara vuruyorum. Su, bitiyor, yine sen kalıyorsun. Vadilerden geçiyorum. Çiçekler soluyor da yine sen kalıyorsun. Ben lal, ben âmâ... Sen baki, ben fânî... Sen konuşturmazsan ben konuşamam, sen baktırmazsan ben göremem. Sen işaretler göstermezsen ben yürüyemem. Bak, şehrimin kandilleri sönmüş. Lütfet ve yak onları..Bak, tarumar olmuş bahçem. Solmuş güllerim. Sen, dirilt onları... Sen olmazsan bütün vakitler akşam, sen olmazsan ne sefa var ne vefa... Ne dünya var, ne ukbâ.. .Toz toprak oluyorum kudretini görüp bir rüzgâr esiyor, bir gece kuşu ötüyor. Bu da senden, o.da senden. Hepsi senden.
İşte gecenin elbisesi... Kumaşı senden, işte gece sefaları açıyor. Kokusu senden.. .Ama biliyorsun ki, bunlar hep tuzak... Bana ne gül gerekir ne lâle... Mihman ver ki yolun doğru olanında yürüyeyim. Değilse yollar uçurumlara çıkar... Karanlık olur her yan. Güneşe söyle ki doğsun. Bileyim ki sabah oldu. Tekrar yürümek vaktidir, düşeyim yola... Kapansın ziyan defterleri, başlasın yeniden yolculuk neşesi... Ney olup inleyeyim, kaval olup ağlayayım. Yeter ki seni söylesin dilim, senin elinden tutsun elim. Bu cihan ortasında, bu dehlizde yalnız bırakma beni...Ezelden ebede savur beni..Savur ki, toprağını arayan bir buğday tanesi gibi senin iklimine düşeyim. Orda yeşereyim.
Pervane kesiliyorum ışığında... Görüyor ve biliyorsun. Kerem ediyorsun ve açılıyor perdeler. Safalar bahşediyorsun, tazeleniyor sözler... Hû dedikçe bayram ediyor lâleler... Bak, o zaman nasıl da kanatlanıyor gönlüm... Ne doğu kalıyor ne batı... Ne güneş ne ay... Sen gelip gönül mülküne şah oluyorsun, bir bir tükeniyor yollar. Kayboluyor gam ve mihnet deryası... Parlıyor ayna.. .Can evinde hüma kuşu... Harabe içinde define.. .Ben ne yaptım da geldi bu saadet.. .Mansur gibi dara mı çekildim. Ne yaptım da şad ettin gönül hanemi... Bilirim ki rahmetindir bu... Sen olmasan ne yol biter ne feryadım. Ne tedbirim kâr eder ne cehdim.
Meğer ki, hep sendeymişim, seninleymişim. Ne yol varmış ne yolcu... Hasretin vuslat, uzağın yakın imiş. Bunu da sen bildirdin. Şimdi şahbaz olup devran etmenin vaktidir gökleri... Şimdi selâmlamanın vaktidir melekleri... Tur dağında Musa, gökyüzünde İsa olmanın demi... Kapı açıldı, suret belirdi. Bitti kavga, bitti tuzak... Ne daneler var yolda ne avcı kuşları... Sen ki vefa bağının gülüydün, cefa senden uzak... Ben derdim, sen dermanım, sen ikrarımsın benim. Saf tutmuş selvinin secdesi sana. Bütün yollar sana doğrudur sana... Şimdi ulu divânında yine rahmet, lütfet ki bağışlansın suçum, uzun yoldan geliyorum ama ellerim boş. Sâdece hasretimi sunabiliyorum sana bir de aczimi... Kabul buyurur musun?
www.mustafaozcelik.com
| |
|
Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
• 5/5/2006 - SOFRA DUASI
<<>>


YEMEK DUASI
Ey bizi nimetleriyle perverde eden SULTANIMIZ!
Bize gösterdiğin numunelerin ve gölgelerin asıllarını, menbalarını göster. Ve bizi makarr-ı saltanatına celbet. Bizi bu çöllerde mahfettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattırdığın leziz nimetlerini orada yedir. Bizi zeval ve teb'id ile tazib etme. Sana müştak ve müteşekkir şu muti raiyyetini başıboş bırakıp idam etme. YA RAB! kusurumuzu affet bizi kendine kul kabul et. Emenetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl. Ruhumuzu cesedimize, kalbimizi nefsimize, aklımızı midemize hakim eyle. Lezzeti şükür için isteyen kullarından eyle. YA RAB! Resulu Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın bereketi hürmetine bize ihsan ettiğin maddi ve manevi rızkımıza bereket ihsan et!.. Amin!...
(Risale-i Nûr Külliyâtı'ndan...)
bunu da kendim hazırladım...isteyen arkadaşlar bunu çıkarabilir...
Kur’an’a göre ideal müslüman kadın karekteri
Müslüman Kadın Allah'a Teslim Olmuştur
Müslüman Kadın’ın İdealleri Büyüktür
Müslüman Kadın Asil, Güçlü ve İradelidir
Müslüman Kadın Duygusal Bir Kişilik Göstermez
Müslüman Kadın Samimi ve Doğaldır
Müslüman Kadın Cesur, dengeli ve dürüsttür
Müslüman Kadın Boş Sözlerden ve Boş İşlerden Sakınır
Müslüman Kadın Sabırlı, İffetli ve Onurludur
SAFER AYI İÇİDE YAPILACAK DUA
Peygamberimiz (s.a.v) safer ayının ilk ve son Çarşamba günlerinde (1 Mart ve 29 Mart) bu duayı öğle ile ikindi arasında 100 defa okumamızı tavsiye buyurdu. Bu duanın açamayacağı kapı bulunmadığı gibi reddedemeyeceği sıkıntı da yoktur.
" Ya Dâfi'al-belâyâ, idfa' anna'l-belâyâ, Fallâhu hayrun hâfizan ve hüve Erhamür-Râhimin, inneke alâ külli şey'in kadir"
" Ey belaları def eden Allah'ım! belaları bizden uzaklaştır. Allah muhafaza edicilerin en hayırlısıdır. ve O merhamet edicilerin en merhametlisidir. muhakkak ki senin Kudretin her şeye yeter. (amin)
YENİ AÇILAN GRIBIMUZA KATILMAK İÇİN TIKLAYIN!!!!
|
Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
• 5/5/2006 - NAMAZ VAKİTLERİ
|
|

Namazın sağlık açısından bazı hikmetleri

Müslüman, namazı Allahü teâlânın emri olduğu için kılar. Rabbimizin emrlerinde birçok hikmet, fayda vardır. Yasaklarında da birçok zararların olduğu muhakkaktır. Bu fayda ve zararların bir kısmı bugün tıp mütehassıslarınca tesbit edilmiş durumdadır. İslâmiyyetin sağlığa verdiği önemi, hiçbir din ve düşünce vermemiştir. Dînimiz, ibâdetlerin en üstünü olan namazı, ömrümüzün sonuna kadar kılmayı emr etmiştir. Namaz kılan, sağlık için olan faydalarına da elbette kavuşur. Namazın sağlık yönünden sağladığı faydalardan bazıları şunlardır:
1- Namazda yapılan hareketler yavaş olduğundan kalbi yormaz ve günün muhtelif saatlerinde olduğu için insanı devamlı dinç tutar.
2- Günde başını seksen defa yere koyan bir kimsenin beynine ritmik olarak fazla kan ulaşır. Bu yüzden beyin hücreleri iyice beslendiğinden hâfıza ve şahsiyet bozukluklarına, namaz kılanlarda çok daha az rastlanır. Bu insanlar daha sağlıklı bir ömür geçirirler. Bugün tıpta “demans senil” denilen bunama hastalığına uğramazlar.
3- Namaz kılanların gözleri, muntazam olarak eğilip-doğrulmakdan ötürü daha kuvvetli kan deveranına mâlik olur. Bu sebeple göz içi tansiyonunda artma olmaz ve gözün ön kısmındaki sıvının devamlı değişmesi temin edilmiş olur. Gözü “katarakt” veya “karasu” hastalığından korur.
4- Namaz kılmakdaki izometrik hareketler, midedeki gıdaların iyi karışmasına, safranın kolay akmasına ve dolayısıyla safra kesesinde birikinti yapmamasına, pankreastaki enzimlerin kolay boşalmasına yardımcı olacağı gibi, kabızlığın giderilmesinde de rolü büyüktür. Böbreğin ve idrar yollarının iyice çalkalanmasından, böbrekte taş teşekkülünün önlenmesine ve mesanenin boşalmasına da yardımcı olmaktadır.
5- Beş vakit kılınan namazdaki ritmik hareketler, günlük hayatta çalıştırılamıyan adale ve eklemleri çalıştırarak, artroz ve kireçlenme gibi eklem hastalıklarını ve adale tutulmalarını önler.
6- Vücut sağlığı için temizlik muhakkak lâzımdır. Abdest ve gusül, hem maddi, hem de manevî bir temizliktir. İşte namaz, temizliğin tâ kendisidir. Zirâ hem bedenî, hem de rûhî temizlik olmadan namaz olmaz. Abdest ve gusül bedenî temizliği sağlar. İbâdet görevini yerine getiren bir kimse, rûhen dinlenmiş, temizlenmiş olur.
7- Koruyucu hekimlikte, muayyen zamanlarda yapılan beden hareketleri çok mühimdir. Namaz vakitleri, kan dolaşımını tazelemek ve teneffüsü canlandırmak için en uygun vakitlerdir.
8- Uykuyu tanzim eden önemli unsur namazdır. Hattâ vücûtta biriken statik (durgun) elektriklenme, secde yapmakla topraklama yapılmış olur. Böylece vücut tekrar zindeliğe kavuşur.
Namazın bu faydalarına kavuşmak için, namazı vaktinde kılmakla birlikte, temizliğe, çok yimemeğe ve yinilen gıdaların temiz, helâl olmasına da dikkat edilmesi de lâzımdır.

| |
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
• 5/5/2006 - VAKİTLER
|
Sabah Namazı Vakit seher… Ufukta günün kızıl çiçeği açmak üzere. Vaktin rahmine sabahın nutfesi düştü az önce. Gecenin toprağında saklı ışıktan tohumlar başlarını uzatıyor.
Şimdi hatırla ki, sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında yitiktin. Unutulmuşluk toprağına gömülü bir tohumdun. Kimsenin adını bilmediği, hatırını saymadığı bir yetimdin.
Hatırla ki, unutulmuşluğun toprağında Rabbin seni unutmadı. Rabbin seni sahipsiz de bırakmadı. Rabbin seni yokluk gecesinden varlığın ufkuna eriştirdi. Taze bir bahar gibi gün yüzüne çıkardı bedenini. Ete kemiğe bürüdü ruhunu.
Gülden tebessümler giydirdi yüzüne.
Şimdi seher vakti. Göz kapaklarının ardından kaç. Gafletin gecesinden uyan. Aç gözlerini sehere. Aç kalbini Rabbine. Uyan. Uyan, yan ve an seni hiç unutmayan Rabbini. Güneş ufukta yükselmeden, sen dualar ufkuna yüksel. Herkes unutsa bile seni unutmayan Rabbini herkesin O’nu unuttuğu anda ananlardan ol. Haydi kalk! Kalk ve miracına eşlik et En Sevgilinin[asm].
Şimdi sabah! Şimdi sabah namazı vakti...
Öğle Namazı Vakit öğle. Gün ortası. Dünya telaşındasın. İşler yoğun. Yarım kalmış ne kadar iş var! Sanki sensiz yürümüyor hiçbir şey. Sanki sen olmasan işler hep yarım kalacak, belki hiç başlamayacak.
Ne kadar çok vazgeçilmezin var! Ne kadar vazgeçilmezsin!
Oysa dünya seni pek umursamıyor. Sessizce akıp gitmede sonsuz uzayda.. Telaşlarına inat uzakta bir kelebek yavaş yavaş kozasından çıkmada. Ötelerde bir insan son nefesini vermekte sessizce.. Bir bebek ilk kez gülümsemekte annesine...
Vakit öğle... O kadar gürültü var ki ortalıkta.. Kalbinin sesini duyamıyorsun bile. Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaşların arasından sıyrıl, ruhuna yer ayır. Ebedî sükûnete hazırla kendini. Kalbini sonsuzluğa bitiştir. Alnını secdeye değdir. Şimdi öğle namazı vakti!

İkindi Namazı Vakit ikindi. Gün ihtiyarladı. Güneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne. Zaman ırmağı ikindinin çağlayanından dökülüyor şimdi. Ayrılığı söylüyor hece hece. Hüzün renkli bulutlar sardı göğü.
Güneşin saltanatı bitmek üzere. Zevale doğru akıyor ışıklar.
Hatırla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun. Tenin soluyor. Gözlerinin feri çekiliyor. Yüzünü bu dünyadan çevirmeye hazırlıyorsun. Öbür kıyısındasın artık hayat nehrinin. Bundan sonra vaadi yok sana zamanın. Yokuş aşağı akıyor kalbin.
Vakit ikindi. Kalbini kanatıyor kuru gül yaprakları. Tutunacak dal arıyor gibisin zamana karşı. Zamanın hükmü ağırlaşıyor üzerinde. Gün daha kısa geliyor artık. “Yemin olsun ki ikindi vaktine. Hüsrandadır insan.” Şimdi anlıyorsun. Çünkü, yokuş aşağı akıyorsun. Dalından kopuyorsun. Hoyrat bir rüzgâr artık zaman. Geriye kalan ancak iman.
Şimdi ikindi vakti. Secdeye koy alnını. Eğil Zamanın Sahibinin önünde. O’na konuş; dualarını fısılda. Sonsuzluğa tutun hece hece.

Akşam Namazı Vakit akşam. Gün ölmek üzere. Güneş ışıklarını topluyor eşyanın üzerinden. Kızılca kıyameti kopuyor dünyanın. Kara kefenini giyiniyor gün. Gülün rengi soluyor, eşyanın cezbesi yitiveriyor.
Hatırla ki, senin de akşamın olacak bir gün. Ömrünün ışıkları solacak. Hayatının perdesi çekilecek. Senin de kıyametin kopacak.
Şimdi akşam. Ölmeden önce bil öleceğini ki, yaşatıldığını farkedesin. Herkesin senden uzaklaşacağı ölüm anını hatırla ki, sen de şimdi herkesten ve her şeyden uzaklaşıp Rabbine yanaşasın. Seni sen yokken de bilen Rabbin, sen öldükten sonra da bilecek elbet.. Herkesin unuttuğu yerde seni bir O hatırlayacak. Hatırını yalnız O bilecek. Sen de O’nu an şimdi. Şimdi akşam namazı vakti…

Yatsı Namazı Vakit Yatsı. Gün çoktan öldü. Güneş ışıklarını topladı. Gece hükmediyor âleme. Güneşin saltanatı bitti. Işıklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini çekti eşyadan. Gül soldu, gün soldu. Göğe yöneldi gözler.
Hatırla ki, Sen de unutuşun kara gecesine yuvarlanacaksın. Bir adın kalacak geriye.
Bir mezar taşın hatırlayacak belki Seni. Belki o da unutacak.
Şimdi gece… Sabaha çok var. Işık uzaklarda. Yokluğun gecesinde, adın bile unutulmuşken, kimden meded umarsın sor kendine? Kim Sana hayat vermişse, kurumuş kemikleri toplayıp dirilten de O elbette.
Söyle kendine. Söyle kendine ki, çoklarının Seni unuttuğu bu gece, Sen de herkesin unut, O’nu hatırla. Söyle kendine ki, çoklarının ışıklara kanıp sahte renklerin kuyularına daldığı bu gece, Rabbini an, Rabbine kan, Rabbine uyan.
Şimdi yatsı zamanı vakti.
_SENAİ DEMİRCİ_
| |
Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
|
|
|